Pisz teksty po niemiecku za pomocą klawiatury QWERTZ online: ä, ö, ü i ß są dostępne bezpośrednio, a wielkie litery i ẞ znajdziesz na dodatkowych warstwach klawiatury.
Wybierz tutaj potrzebne znaki kliknięciem myszy lub dotknięciem ekranu. Wirtualna klawiatura działa niezależnie od oznaczeń na fizycznych klawiszach.
W niemieckim układzie QWERTZ litery Z i Y są zamienione miejscami w porównaniu z QWERTY. Są też osobne klawisze dla umlautów i ß. Szukasz QWERTY? Skorzystaj z jednej z angielskich klawiatur.
Do niemieckich liter należą umlauty ä, ö i ü oraz eszett ß. Występują na przykład w słowach Grüße, Öl i Straße.
Odpowiadające im wielkie litery to Ä, Ö, Ü i ẞ. Eszett nie jest zwykłym s; w Szwajcarii zazwyczaj zastępuje się je przez ss.
ä ö ü / Ä Ö Ü
ß / ẞ
Standardowy niemiecki układ klawiatury nazywa się QWERTZ od pierwszych sześciu liter w górnym rzędzie liter. Wprowadzanie znaków zależy od układu wybranego w systemie operacyjnym, a nie tylko od oznaczeń na fizycznych klawiszach.
W typowym niemieckim układzie klawiatury PC litery ä, ö i ü mają własne klawisze; z Shift uzyskasz Ä, Ö i Ü. Klawisz ß znajduje się na prawo od 0. Przy tym układzie w Windows i Linuksie na przykład AltGr + Q wpisuje @, a AltGr + E wpisuje €. Na Macu lub w innych układach mogą obowiązywać inne skróty.
Unicode przypisuje znakom unikalne punkty kodowe: małe eszett ß to U+00DF, a wielkie eszett ẞ to U+1E9E. Bezpośrednie wpisanie ẞ zależy od systemu operacyjnego i układu klawiatury; nie istnieje uniwersalny skrót.
W obsługiwanych środowiskach wprowadzania tekstu w Linuksie, na przykład w wielu aplikacjach GTK lub przy odpowiednio skonfigurowanym IBus, naciśnij Ctrl + Shift + U, zwolnij klawisze, wpisz 00DF dla ß lub 1E9E dla ẞ i naciśnij Enter. Ta metoda nie działa w każdej aplikacji linuksowej i nie jest uniwersalnym skrótem dla Windows ani macOS.
W Windows znajdź i skopiuj ß oraz ẞ za pomocą Tablicy znaków. W macOS wybierz i wstaw je za pomocą Podglądu znaków. Dostępne znaki i ich wygląd zależą również od wybranej czcionki.